Η δυτική μεταφυσική παράδοση, από την παρμενίδεια σύλληψη του ακίνητου Είναι έως τον καρτεσιανό δυϊσμό και τον μηχανιστικό ντετερμινισμό της νεωτερικότητας, συγκροτήθηκε στη βάση μιας θεμελιώδους επιδίωξης: την αναζήτηση μιας σταθερής, αμετάβλητης και αντικειμενικά προσβάσιμης ουσίας (substantia). Στο πλαίσιο αυτό, οι κατηγορίες του χώρου και του χρόνου αντιμετωπίστηκαν ως εκτατά ή γραμμικά μεγέθη: ο χώρος ως ένα παθητικό, τρισδιάστατο δοχείο (spatium) εντός του οποίου τοποθετούνται τα...